Publicatie: ‘Uit het land van de duisternis’

“Plegers trekken slachtoffers langzaam maar zeker steeds dieper in een web van manipulatie, chaos en mishandeling. Stap voor stap vervagen grenzen, waardoor cliënten niet of pas laat doorhebben dat er mishandeling plaatsvindt.”

Dat schrijven Iris Koops en Tako Engelfriet in het artikel ‘Uit het land van de duisternis’. De gevolgen van psychische mishandeling: signaleren en behandelen dat net verschenen is in het vakblad Participatie en Herstel. Lees “Publicatie: ‘Uit het land van de duisternis’” verder

‘Thuis was een plek waar je liever niet wilde zijn’

Imke Gilsing belande op haar 34ste onverwacht in een psychose. Ze werd tien dagen zonder medicatie in een isoleercel gezet. Ze schreef een boek over haar mensonterende ervaringen in de GGZ. Hieronder lees je een stuk uit haar boek, waarin ze ingaat op hoe haar jeugd onbewust de opmaat vormde van wat later zou komen.

Van alle mensen die in mijn mobiele telefoon staan, bellen ze uitgerekend hem. Ineens is hij daar, mijn vader. Ik heb hem een halfjaar niet gezien. Hij knuffelt me, dat doen we nooit. Het is een houterige knuffel. Mijn vader en ik zijn als dag en nacht: zijn glas is halfleeg, het mijne halfvol; hij ziet de lasten, ik de lusten; hij houdt van nieuw, ik van tweedehands; hij van vogels in een kooitje, ik zie ze graag vliegen; ik van reizen, volgens hem is nergens iets te zien; hij van schaduw, ik van licht.

Toen ik jong was had hij twee gezichten. Voor de buitenwereld was hij joviaal, betrokken en enthousiast. Hij voetbalde in de dorpsploeg, hield fanatiek kanaries bij Vogelvereniging De Goudvink, was lid van een kaartclub en zette zich in voor de gemeenschap. Thuis bulderde hij ontevreden door het huis en schoot door het minste of geringste uit zijn slof. Thuis was hij één brok negatieve energie en agressie. Ik heb lang geleden onder hoe hij was als vader. Lees “‘Thuis was een plek waar je liever niet wilde zijn’” verder

Een voorspellende droom

Dit is een gastcolumn van Willeke

Willeke beschrijft de droom die ze vaak kreeg terwijl ze in een destructieve relatie zat. Ze gaat in op het trauma als gevolg hiervan en welke psychische problemen haar bestaan kenmerkten.

Midden in een heel heftige periode waarin ik mijn huis en haard heb moeten ontvluchten om mezelf in veiligheid te brengen,  droomde ik opnieuw een droom die tekenend was voor de situatie waarin ik me toen bevond. Lees “Een voorspellende droom” verder

‘Je komt als slachtoffer vaak in een existentiële crisis terecht’

Veel slachtoffers van emotionele mishandeling kampen met psychiatrische problemen. Daar kunnen ze meestal weinig aan doen. Vaak zijn ze vrij letterlijk gek gemáákt. Dat zeggen we in een blog die we schreven voor Psychosenet die vandaag verschenen is. Psychosenet is een platform voor ervaringsdeskundigen en professionals die meer willen weten over stemmingsstoornissen als psychoses, angsten en depressies. Lees “‘Je komt als slachtoffer vaak in een existentiële crisis terecht’” verder

Herstel, autonomie en verantwoordelijkheid

Dit is een gastcolumn van Paula Blom

Anderhalf jaar na het begin van de scheiding kwam ik in contact met een therapeute van het netwerk van het Verdwenen Zelf, ná het werkboek “Herstellen van narcistische mishandeling” van Iris Koops gelezen te hebben. Op dat moment had de scheiding zich ontwikkeld tot een conflictscheiding: slechte onderlinge communicatie, rechtszaken, mediationtrajecten en ouderverstoting. Mijn dochter heeft na de scheiding 3,5 jaar bij haar vader gewoond. Vanaf het begin van de scheiding maakte hij mij zwart bij mijn dochter, deelde hij met haar alle ins en outs van de scheiding en mediation en daarnaast stelde hij zich op zo’n manier als slachtoffer op dat er een strijd ontstond wie de beste ouder was. Dit bracht mijn dochter in een enorm loyaliteitsconflict.

Lees “Herstel, autonomie en verantwoordelijkheid” verder